مراسم بزرگداشت آیت الله استاد علی صفایی حائری
مراسم بزرگداشت آیتالله علی صفاییحائری، عصر جمعه در فرهنگسرای اندیشه با حضور شاعران و اهالی هنر برگزار شد.

مراسم بزرگداشت آیتالله علی صفاییحائری (عین صاد)، عصر جمعه در فرهنگسرای اندیشه با حضور شاعران و اهالی هنر برگزار شد.
به گزارش پرمگ، مراسم بزرگداشت آیتالله علی صفاییحائری و سوگواره شعر عاشورایی «یک پلک کربلا»، با حضور شاعران و اهالی هنر عصر جمعه ۲۸ مرداد در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد.
شاعر توانا، سیدعباس سجادی که یکی از حاضرین این مراسم بود بعد از قرائت شعری در رثای حضرت امام حسین (ع) بیان کرد: همیشه ارزش آدمها به کردههایشان نیست بلکه خیلی اوقات به نکردههای آنان است. هنر مبتلا نشدن به خیلی چیزها در این جامعه و دنیا که به گفته علما محل ابتلا است، هنر بزرگی است و استاد صفائی حائری از کسانی بود که درخیلی موارد امکان ابتلا برای او بود اما مبتلا نشد. کاش میشد آدمهایی مثل استاد علی صفائیحائری را تکثیر کرد. اگر میشد چنین انسانهایی را تکثیر کرد، جامعه ما یک جامعه سعادتمند بود اما متاسفانه روزبهروز که جلوتر میرویم میبینیم امکان پرورش شخصیتهایی مانند صفائیحائری کمتر میشود.
از دیگر شاعران حاضر در این مراسم قاسم صرافان بود که ایشان هم ضمن قرائت اشعاری در رثای امام حسین(ع) و اهلبیت ایشان گفت: کم هستند آدمهایی مثل صفائیحائری که هم مسلط بر آیات و روایات باشند و هم توانسته باشند آن نگاه متفاوت و بهروز را در یک نظام و سامانه کامل دینی و الهی تطبیق دهند و پیدا کنند.
وی افزود: روح استاد صفائی حائری سبکبال و آزاد بود. امید است که ما هم بتوانیم با توجه و تمسک به اهلبیت(ع) و شفاعت حضرات معصوم(ع) به آن حالوهوا و مقام برسیم. فقط از امام حسین(ع) شعر نخوانیم بلکه حسینیتر و علویتر هم زندگی کنیم چراکه قسمت سخت ماجرا همین است.
ظهور نواندیشی اسلامی در دوران زندگی صفایی حائری
عبدالجبار کاکایی نیز بعد از قرابت دو غزل درباره حضرت امام حسین (ع) و اهل بیت ایشان، گفت: دهه چهل دهه ظهور نواندیشی اسلامی است و طبیعتا نقش استاد صفائی حائری در آن دوره مهم بوده است.
دینداری خاص صفایی حائری
سیدناصر هاشمزاده، نویسنده و منتقد شاخص ایرانی در بخشی از این مراسم بیان کرد: یکی از خصوصیات صفائی حائری این بود که دوست داشت درباره خدا زیاد حرف بزند. یعنی هر چیزی که میگفت باز مروری میکرد و به موضوع خدا برمیگشت. درحقیقت میخواست آنقدر خدا را در زندگی آشکار کند که مخاطب احساس کند گوشی، صدای او را میشنود، چشمی، او را میبیند و ادراک مطلقی، او را درک میکند و این یعنی در حضور و حاضر بودن.
او اعتقاد داشت قرآن کلام خداست و بر این اعتقاد تکیه میکرد. برای همین وقتی آیات قرآن را میخواند، هم خودش حال خاصی داشت و هم مخاطب را به حالی دچار میکرد زیرا اعتقاد داشت این کلام از آن خدا است و به انسان بینش و معرفت میدهد و این بینش از همه معلوماتی که به دست میآوریم، باارزشتر است.
صفائی حائری دنبال یک نوع دینداری خاص بود و به همین دلیل محسود بعضیها واقع میشد. او خیلی تاکید داشت که دینداری یک حضور در برابر حق است، یعنی شرم و حیا میآورد. وی رفیق بود و در این رفاقت صدق داشت. او عاشق خلق خدا بود و عشق برای او این مفهوم را داشت که از کار خلق خدا گرهگشایی کند.
به اعتقاد او نمیتوان به امام حسین(ع) اعتقاد داشت و در مجلس آن کفشهایمان را با خودمان ببریم که کسی برندارد. باید دید که یاد امام حسین(ع) چه تاثیری در زندگی ما داشته است.
زبان دین زبان هنر است
حجتالاسلام سیدعباس لاجوردی، استاد حوزه علمیه قم و شاگرد استاد صفایی حائری آخرین سخنران این مراسم بود که اظهارات مفید و خوبی در این زمینه کرد و گفت: من حدود سیوچند سال معاشر صفائیحائری بودم و از سال ۵۴ یا ۵۵ تمام وقت درسی خودم، رفتوآمدها، سفرها و… را با او گذراندم. قانونم هم این بود که هرگاه هم میخواستم او را به حرف و سخن درآورم؛ از او انتقاد میکردم و او نقدها را پاسخ میداد.
وی افزود: در جریان یکی از سفرها به او گفتم که برخی میگویند حرفهای صفائیحائری مستند نیست و چرا مسئولیت سازندگی را توضیح نمیدهید. او پاسخ داد که اگر فقط بخواهم مستندات مسئولیت سازندگی را نشان دهم، ۲۰ جلد میشود که نه من وقت آن را دارم و نه هدف من است. هدف و اولویت کار من طرح جامع دینی است که از آن نظام پاسخگو درست شود. در نگاه استاد صفائی حائری اسلام یک مجموعه هماهنگ بههمتنیدهای است که مبداء و مخرج دارد و باید بتواند پاسخگوی نظام انسان امروز دربهدر و مکتب شکستخورده و عرفانزده باشد اما حوزه و نویسندههای شما پاسخگوی نیازهای نسل امروزتان نیست و من باید عمرم را بگذارم و این طرح جامع دینی را ارائه کنم، هرچند فرصت هم ندارم.
استاد لاجوردی تصریح کرد: صفائی حائری میگفت ما نظامها داریم و اگر نظام پشتوانه ایمان نداشته باشد، ضمانت اجرایی ندارد. او میگفت مهمترین کاری که من باید انجام دهم
این است که نظامها را مطرح کنم و نظام هم سازمان دارد. اگر اسلام تکهای مطرح شود، نه مخاطب آن را میفهمد و نه میتوانیم آن را در جامعه ساختارسازی کنیم. برنامه صفائی حائری این بود که ابتدا یک نظام تربیتی طرح کند زیرا با تربیت است که مردم معرفت پیدا میکنند. بعد نظام معرفتی، بعد نظام اخلاقی، بعد نظامهای اجتماعی و نظام سیاسی و… تا میرسد به حکومت. ما اینها را رها کردیم و مستقیم با حکومت دست به تربیت مردم زدیم که نمیشود.
حجتالاسلام لاجوردی افزود: اگر میخواهیم که نظام اجتماعی ما جوانان و جامعه و فرهنگ و هنر ما را بهروز و دینی کند، باید این نظام پاسخگو را پیدا کند تا به لسانه قومه حرف بزند. اینجا نگاه ما به انسان، به جهان و عوالم تا کهکشانها و… بر روابط ما غلبه کند اما امروز شاهد هستیم که در فیلمهای ما روابط و روابط خانوادگی اصلا روابط اسلامی و نیاز امروز نیست. به گفته صفائیحائری، زبان دین زبان هنر است. هنر پنجرهای به دنیای مطلوب بیرون و دین پنجرهای به دنیای مطلوب و این دو باید کنار هم قرار بگیرند.
گفتنی است: شاعران شاخص دیگری همچون علیرضا قزوه و محمدسعید میرزایی نیز در این مراسم سرودههایی از خود را در مدح و منقبت حضرت امام حسین (ع) و اهل بیت(ع) قرائت کردند و در بخش پایانی این مراسم نیز از کتاب صوتی «تربیت کودک» اثر استاد علی صفائیحائری رونمایی شد.