بسیاری از داروهای ساده از شمول بیمه تامین اجتماعی خارج هستند
به علت خارج بودن بسیاری از داروهای ساده از شمول بیمه بازنشستگان در خانه با درد میسازند و دنبال درمان نمیروند.
به گزارش پرمگ و به نقل از ایلنا، بر اساس بندهای الف و ب ماده ۳ قانون تأمین اجتماعی قانون الزام تامین اجتماعی در سال ۱۳۶۸، قرار نبود یک کارگر و بازنشستهی سازمان، در مراحل درمان ریالی پرداخت کند؛ «درمان رایگان» در تمام بخشهای درمانی کشور از مراکز ملکی تامین اجتماعی گرفته تا بخشهای دولتی و خصوصی، یک الزام شد؛ براساس این قانون، مراجعه به پزشک و ویزیت، انجام خدمات کلینیکی و پاراکلینیکی، بستری شدن، خرید داروها و حتی اعزام به خارج، کاملاً رایگان است، بازنشسته نباید ریالی از جیب بپردازد.
اما در عمل بیش از ده یا پانزده سال، شاهد اجرا شدن این قانون نبودیم؛ در دهههای بعدتر، پولی شدن مثل یک سیلِ سهمگین از راه رسید و بخشهای مختلف درمان رایگان را با خود برد…. اجرای قانون طرح تحول سلامت در سال ۱۳۹۳، یک نقطهی عطف در جریانِ پولیسازی بود و با افزایش تعرفهها، هزینههای درمان و میزان پرداخت از جیبِ بیمهشده افزایش یافت؛ در این سالها تورم سنگینِ دارو و افزایش هزینههای درمان، مشکلات را چند برابر کرده است.
امروز بسیاری از داروهای ساده از شمول بیمه خارج هستند؛ قراردادهای بیمه تکمیلی، کفافِ هزینههای درمان را نمیدهند و استطاعتِ مراکز ملکی تامین اجتماعی، جوابگوی نیازهای بیمهشدگان در حوزهی درمان نیست.
مشکلات درمانی برای بیمهشدگانی که قرار بود صفر تا صد خدمات درمان و سلامت را رایگان دریافت کنند! فقط محدود به مناطق محروم و دور از پایتخت نیست؛ از محرومیت درمان در خاشِ سیستان و بلوچستان یا اهوازِ خوزستان یا بندر دیلم چیزی نمیگوییم، همین اطراف تهران هم امکانات محدود است، در پاکدشت، چهاردانگه و ورامین هم بازنشستگان درگیر رنجهای جانکاهِ درماناند.
به گفتهی علی دهقانکیا (رئیس کانون بازنشستگان کارگری تهران) کارگران بازنشسته در سنین پیری معمولاً درد بدن و پادرد و سرماخوردگی دارند و به دنبال قرصهای مسکن ساده هستند؛ وقتی این داروهای ساده را از شمول بیمه خارج کردهاند یعنی درمان دردهای ساده برای بازنشسته هزینه دارد؛ به همین دلیل است که بازنشستگان میگویند در خانه با درد میسازیم و دنبال درمان نمیرویم چون نه پول داریم نه امکانات هست.
دهقانکیا انتقاد بازنشستگان از پرداختهای بیمه تکمیلی را بجا میداند و میگوید: قراردادهای بیمه تکمیلی با افزایش هزینههای بیمارستانها کمرنگ شده است؛ نه اینکه قرارداد نباشد، قیمتها بالا رفته و قرارداد دیگر کارساز نیست. سقف پرداختیها پایین است؛ بازنشسته دو سه بار رفته MRI گرفته و هزینهاش ۵ میلیون شده اما بیمه تکمیلی فقط تا سه میلیون تومان میپردازد؛ این مشکلات همه جا هست حتی در تهران و حاشیههای آن و بازنشستگان با طوماری از این رنجها به کانون مراجعه میکنند.